โคยอดเยี่ยม(Grand Champion) งานโคเนื้อแห่งชาติ ประจำปี2550

   ข่าวประชาสัมพันธ์  

การกำหนดลักษณะมาตรฐานความเป็นเลิศของ

โคไทยพื้นเมืองและโคลูกผสมไทยบราห์มัน(เพื่อสร้างโคพันธุ์กำแพงแสน)

 

หลักการและเหตุผล

ถึงแม้ขณะนี้การพัฒนาโคพันธุ์กำแพงแสนได้ถึง D5 แล้วก็ตาม การพัฒนายังคงต้องทำต่อไป เพื่อให้โคกำแพงแสน D5 มีคุณภาพดีที่สุด แนวทางหนึ่งคือเราน่าจะคัดเลือกตั้งแต่ต้นตระกูลคือตั้งแต่โคไทยและโคลูกผสมไทยบราห์มัน ซึ่งจะใช้เป็นพื้นฐานในการสร้างโคพันธุ์กำแพงแสน  ดังนั้นสมาคมโคเนื้อพันธุ์กำแพงแสนจึงมีโครงการจะดำเนินการดังต่อไปนี้

1.    ตั้งลักษณะมาตรฐานความเป็นเลิศ(Standard of excellence)ของโคพื้นเมืองและโคลูกผสมพื้นเมือง*บราห์มันซึ่งจะใช้เป็นพื้นฐานในการสร้างโคพันธุ์กำแพงแสน(ต่อไปนี้จะขอเรียกว่าโคไทยพื้นเมืองและโคลูกผสมไทยบราห์มัน  )

2.    รับขึ้นบัญชีโคที่ลักษณะตรงกับมาตรฐานความเป็นเลิศในข้อ 1 เป็นโคไทยพื้นเมืองและโคลูกผสมไทยบราห์มัน ตามลำดับ

3.    จัดการประกวดโคไทยพื้นเมืองและโคพันธุ์ลูกไทยบราห์มัน ในงานโคเนื้อเกษตรกำแพงแสน 2549(ธันวาคม 2549)หลักเกณฑ์การตัดสินให้อ้างอิงจากลักษณะมาตรฐานความเป็นเลิศข้างต้น

ลักษณะมาตรฐานความเป็นเลิศข้างต้นจะได้จากการประชุม และระดมสมองจาก กรรมการสมาคมฯ สมาชิกสมาคม และนักวิชาการ  ซึ่งทางสมาคมฯและศูนย์วิจัยและพัฒนาการผลิตกระบือและโค มก.จัดขึ้น

        กิจกรรมนี้นอกจากจะทำให้โคพันธุ์กำแพงแสนมีคุณภาพดีขึ้นเรื่อยๆแล้ว ยังเป็นการอนุรักษ์และพัฒนาโคพื้นเมืองของไทยให้มีลักษณะการให้เนื้อที่ดีขึ้น อันจะเป็นประโยชน์กับเกษตรกรในบางพื้นที่เช่นในสภาพป่าเขา ซึ่งการเลี้ยงโคพื้นเมืองนับว่าเหมาะสมที่สุด  อีกทั้งทำให้เกษตรกรรายย่อยมีโอกาสร่วมกิจกรรมการประกวดโคในงานใหญ่ๆอีกด้วย

ความคืบหน้าในการดำเนินการ

                ได้มีการร่างมาตรฐานความเป็นเลิศของโคไทยพื้นเมืองและโคลูกผสมไทยบราห์มัน ในที่ประชุมกรรมการบริหารสมาคมโคเนื้อพันธุ์กำแพงแสน เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2549 ซึ่งในที่ประชุมครั้งนั้น ประกอบด้วยคณะผู้ทรงคุณวุฒิ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาของสมาคม  กรรมการบริหารสมาคมและนักวิชาการ ของศูนย์วิจัยและพัฒนาการผลิตกระบือและโค มก.

 รวมประมาณ 30 ท่าน  และได้นำความคิดเห็นจากการประชุมครั้งนั้นไปปรับปรุงแก้ไขจนกระทั่งได้มาตรฐานความเป็นเลิศและลงมติรับหลักการในที่ประชุมกรรมการบริหารสมาคม เมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2549 ดังรายละเอียดที่แนบมานี้

        อนึ่ง มาตรฐานความเป็นเลิศสำหรับโคไทยพื้นเมืองจะใช้สำหรับทั้งโคเพศผู้และเพศเมีย แต่สำหรับโคลูกผสมไทยบราห์มันจะใช้เฉพาะโคเพศเมียเท่านั้น  ทั้งนี้เพราะไม่มีความประสงค์จะให้คัดเลือกโคลูกผสมไทยบราห์มันไว้เป็นพ่อพันธุ์

 

 

มาตรฐานความเป็นเลิศของโคไทยพื้นเมือง(เพื่อสร้างโคพันธุ์กำแพงแสน)

(Standard of Excellence for the Thai indigenous cattle)

	ที่ต้องการ	พอยอมรับได้	ยอมรับไม่ได้
ลักษณะทั่วไป(general appearance)
สี	ขาว เทา เหลือง แดง น้ำตาล		ด่าง    ดำ
ขนาดหรือโครงร่าง	น้ำหนักขั้นต่ำตัวผู้โตเต็มวัย   400 กก.  ตัวเมียโตเต็มวัย 250 กก(เมื่ออายุ   3ปี)	เบากว่ามาตรฐานเล็กน้อยถ้าแปลงหญ้าไม่สมบูรณ์	โครงร่างเล็กเกินไป
การให้เนื้อ	กล้ามเนื้อมาก มีไขมันหุ้มเพียงบาง   ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนสันหลังและสะโพก	กล้ามเนื้อไม่มากนักในกรณีที่ให้นมมาก	กล้ามเนื้อน้อย ไขมันมากเกินไป  ที่เห็นได้ชัดคือที่เสือร้องไห้
กระดูก	ขนาดปานกลาง	ขนาดค่อนข้างเล็กหรือใหญ่	ขนาดเล็กหรือใหญ่เกินไป
ขนและหนัง	ขนสั้น นุ่ม และเป็นมัน, หนังหยุ่นและหลวม   พอควร		ขนยาว   หนังหลวมหรือตึงเกินไป
อารมณ์	เชื่อง แต่สดชื่น ร่าเริง	เปรียว	ดุมาก  ไล่ขวิดคนในภาวะปกติ
ลักษณะเฉพาะส่วน
หัว	มีเขาหรือไม่มีเขาก็ได้   หน้าผากกว้าง  ดวงตาแจ่มใส  จมูกและริมฝีปากกว้าง  หูสั้นและเล็ก		หัวยาวแคบ, ขากรรไกรหดสั้น(ปากนกแก้ว),   จมูกบิด หูยาวหรือใหญ่เกินไป
ไหล่และอก	ไหล่ไม่หนาเกินไป (คลอดยาก)   กลมกลึงได้สัดส่วน  ฐานอกกว้าง    เสือร้องไห้ไม่อูมนูน	เสือร้องให้อูมนูนมากเกินไป
ลำตัว	ลำตัวยาว  สันหลังหนา    แนวสันหลังตรง กระดูกซี่โครงกางพอสมควร ลำตัวลึกพอควร	ลำตัวลึกมากเกินไป  หลังแอ่นเล็กน้อย(ในกรณีที่ลำตัวยาว)	ลำตัวสั้น หรือแคบเกินไป,หรือท้องคอดกิ่วเหมือนท้องม้า
สะโพก	สะโพกหนาและลึก   มองจากด้านท้ายเห็นสะโพกกว้างกว่าท้อง โคนหางและซอกขาหลังไม่มีไขมันมากนัก  ขาหลังของโคห่างจากกัน		สะโพกลีบ ก้นแหลม   กระดูกเชิงกรานโปนนูนขึ้นมาอย่างชัดเจน    สะโพกหัก   ก้นกระดกขึ้น
ขา	ขายาวพอสมควร แข็งแรงมั่นคง  เดินกระฉับกระเฉง ข้อเท้าสั้นและแข็งแรง		ขายาวหรือสั้นเกินไป   เดินไม่ปกติ, ข้อเท้าอ่อนแอ ส่วนเข่าโค้งออกหรือเข่าชิด   เดินขาทก
ใต้ท้อง	หนังหุ้มลึงค์ หรือสะดือติดพื้นท้อง	หนังหุ้มลึงค์   หรือสะดือหย่อนยานเล็กน้อย	หนังหุ้มลึงค์   หรือสะดือหย่อนยานมาก
ลูกอัณฑะ	มี 2   ลูกขนาดเท่ากันและห้อยยานพอเหมาะพอควรเท่า ๆ กัน	ลูกอัณฑะ2ลูกห้อยออกมาแต่ไม่เห็นขั้วอัณฑะ	ไม่เห็นลูกอัณฑะห้อยออกมาหรือห้อยออกมาเพียงลูกเดียว
เต้านม	พัฒนาดี มีหัวนมขนาดปานกลางและอยู่ในตำแหน่งกระจายอย่างสม่ำเสมอ		เต้านมยานโตงเตงหรือหัวนมขนาดใหญ่เกินไป

 

 

 

 

มาตรฐานความเป็นเลิศของโคพันธุ์ผสมไทยบราห์มัน(เพื่อสร้างโคพันธุ์กำแพงแสน)

(Standard of Excellence for Thai-Brahman crossbred)

	ที่ต้องการ	พอยอมรับได้	ยอมรับไม่ได้
ลักษณะทั่วไป(general appearance)
ระดับสายเลือด	พื้นเมือง50%บราห์มัน50%	แตกต่างจากนี้เล็กน้อย	เลือดบราห์มันเกิน   75 % หรือเลือดพื้นเมืองน้อยกว่า   25 %
สี	ขาว เทา เหลือง	แดง น้ำตาล	ด่าง    ดำ
ขนาดหรือโครงร่าง	น้ำหนักขั้นต่ำตัวผู้โตเต็มวัย   550 กก.  ตัวเมียโตเต็มวัย 350 กก(เมื่ออายุ   3ปี)	เบากว่ามาตรฐานเล็กน้อยถ้าแปลงหญ้าไม่สมบูรณ์	โครงร่างเล็กเกินไป
การให้เนื้อ	กล้ามเนื้อมาก มีไขมันหุ้มเพียงบาง   ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนสันหลังและสะโพก	กล้ามเนื้อไม่มากนักในกรณีที่ให้นมมาก	กล้ามเนื้อน้อย ไขมันมากเกินไป  ที่เห็นได้ชัดคือที่เสือร้องไห้
กระดูก	ขนาดปานกลาง	ขนาดค่อนข้างเล็กหรือใหญ่	ขนาดเล็กหรือใหญ่เกินไป
ขนและหนัง	ขนสั้น นุ่ม และเป็นมัน, หนังหยุ่นและหลวม   พอควร		ขนยาว   หนังหลวมหรือตึงเกินไป
อารมณ์	เชื่อง แต่สดชื่น ร่าเริง	เปรียว	ดุมาก  ไล่ขวิดคนในภาวะปกติ
ลักษณะเฉพาะส่วน
หัว	มีเขาหรือไม่มีเขาก็ได้   จมูกและริมฝีปากกว้าง  หูสั้นและเล็ก		หัวยาวแคบ, ขากรรไกรหดสั้น(ปากนกแก้ว),   จมูกบิด หูยาว
ไหล่และอก	ไหล่ไม่หนาเกินไป (คลอดยาก)   กลมกลึงได้สัดส่วน  ฐานอกกว้าง    เสือร้องไห้ไม่อูมนูน	เสือร้องให้อูมนูนมากเกินไป
ลำตัว	ลำตัวยาว  สันหลังหนา    แนวสันหลังตรง กระดูกซี่โครงกางพอสมควร ลำตัวลึกพอควร	ลำตัวลึกมากเกินไป  หลังแอ่นเล็กน้อย(ในกรณีที่ลำตัวยาว)	ลำตัวสั้น หรือแคบเกินไป,หรือท้องคอดกิ่วเหมือนท้องม้า
สะโพก	สะโพกหนาและลึก   มองจากด้านท้ายเห็นสะโพกกว้างกว่าท้อง โคนหางและซอกขาหลังไม่มีไขมันมากนัก  ขาหลังของโคห่างจากกัน		สะโพกลีบ ก้นแหลม   กระดูกเชิงกรานโปนนูนขึ้นมาอย่างชัดเจน    สะโพกหัก   ก้นกระดกขึ้น
ขา	ขายาวพอสมควร แข็งแรงมั่นคง  เดินกระฉับกระเฉง ข้อเท้าสั้นและแข็งแรง		ขายาวหรือสั้นเกินไป   เดินไม่ปกติ, ข้อเท้าอ่อนแอ ส่วนเข่าโค้งออกหรือเข่าชิด   เดินขาทก
ใต้ท้อง	สะดือหย่อนยานเล็กน้อย		สะดือหย่อนยานมาก